3cbe4778-d528-463b-aebd-7d9ac6e36148

SA Wear toertocht

Afgelopen zaterdag heb ik weer eens een ritje gemaakt op de fiets. Een leuke tocht in groepsverband, georganiseerd door de mannen van SA Wear.

SA Wear toertocht

De voorspellingen waren wat minder die dag, na weken alleen maar zonneschijn, is de herfst nu echt aanstaande!
Het verzamelpunt was bij Stefan thuis en na een kop koffie was bijna iedereen aanwezig. In onze nieuwe SA Wear fietspakjes, maakte iedereen zich klaar voor vertrek. Het vertrek werd iets uitgesteld door al gelijk een lekke band in de groep en een nieuwe binnenband verwisselen bleek toch wat lastiger dan gedacht 😉 Gelukkig was het droog en de stemming goed.

Halve zool

Het plan was om richting Rucphen te fietsen en vandaar zagen we wel weer verder. We reden de donkere wolken tegemoet en we bleven dan ook niet lang droog. De temperatuur was lekker en zo lang we aan het fietsen waren was het best te doen. Al keuvelend reden we een lekker tempo en fietsten we inmiddels langs de A58. Martijn kreeg het voor elkaar om zijn zool van zijn schoen te trappen, dus daar stonden we dan! Bij een garagebedrijf even verderop werd de zool professioneel met zijn schoen vast getaped en konden we weer verder. We maakten een rondje en kwamen weer in Rucphen uit. Het weer in het zuiden zag er beter uit, dus op naar Zundert.

Lekke banden

Via Schijf richting Essen en vanuit daar via Achtmaal naar Zundert. Ging het maar zo makkelijk, want op de weg naar Essen kregen er weer iemand een lekke band. En stilstaan in de miezerregen is dan niet fijn. Bandje weer geplakt en we vervolgden onze weg. Voor 100 meter, want toen reed er weer iemand lek. Niet te geloven! Als dit een voorbode is voor het najaar?! Nu kregen we het toch echt koud en wilden we weer zo snel mogelijk de fiets op. vanaf hier was het nog 30km naar Breda, dus gas erop.
In Zundert aangekomen, wachtten we op de gelosten en reden we gezamenlijk tot aan Rijsbergen. Om het af te leren, nog een lekke band!
Vanaf Rijsbergen was het, voor wie wilde, nog alles eruit fietsen. Er werd kop over kop hard gereden, maar ik kon het eerste groepje niet volgen. Samen met Sander nog wel een poging gedaan, maar het was mooi geweest voor vandaag. Het laatste stukje ging het in rustig tempo naar DOK19, waar het eindpunt voor vandaag was. Hier werd de innerlijke mens verzorgd en konden we welverdiend van een biertje en lekkere hapjes genieten. Top geregeld mannen!

Al met al een mooie dag, weer nieuwe fietsers leren kennen en lekker gefietst.

Ik zeg op naar de volgende SA Wear tocht!

Servais Knaven 2018 (7)

Servais Knaven Classic

Servais Knaven, oud winnaar van Parijs-Roubaix in 2001, heeft sinds een aantal jaren zijn eigen toertocht. In de omgeving van Breda kun je de eerste zondag van mei een tocht rijden in en rond de grensstreek.

Afgelopen zondag 6 mei was het de zevende editie van deze classic. En wij besloten mee te doen. Na de Steven Rooks Challenge blijven we  zo een beetje in dezelfde lijn rijden. Bucketlistje om toertochten van oud-wielrenners te gaan rijden?
Servais was zelf niet aanwezig helaas. Hij is ploegleider bij Sky tijdens de Tour de Yorkshire. Druk schema natuurlijk en dit is wel vaker gebeurd neem ik aan. Zijn vrouw Natasha nam de honneurs waar.

Servais Knaven 2018 (1)
Er waren drie afstanden, 60 – 100 – 140, en wij gingen voor de 100 km. Dan heb je nog wat aan de middag. De laatste speelronde in de Eredivisie stond op het programma en ik wilde verrichtingen van ons aller NAC tegen Twente nog wel zien.
De avond ervoor mezelf ingeschreven middels NTFU en dit ging soepel. Om half 9 waren we compleet: Rogier, Floris, Mathijs, Gert-Jan en mijzelf. Naast de hoofd startplaats in Etten-Leur bij het Trivium, kon je dit jaar ook starten bij de Decathlon aan het Breepark in Breda. Ideaal voor ons dus. Deze twee plaatsen fungeerden tevens als verzorgingspost tijdens de tocht.

Servais Knaven 2018 (4)Vanaf Breepark ging het noordwaarts richting Teteringen. In de bossen hier was het wegdek niet al te best en ik reed met mijn achterwiel in een kuil. Een paar meter verder zat er geen lucht meer in mijn achterband…..gebeurt me niet vaak gelukkig, maar nu was het toch tijd om mijn bandenwissel skills te laten zien. Niet echt een goede start, maar goed kan gebeuren natuurlijk. Al snel konden we weer op pad en ging de route richting Den Hout, Terheijden, Prinsenbeek en Etten-Leur. Het leuke van een toertocht is, is dat je op wegen komt die je zelf niet altijd rijdt. Zo raak je weer geïnspireerd.

In Etten-Leur waren we zo ongeveer halverwege en hier konden we even op adem komen. Banaantje, krentenbol en de bidons bijvullen. Prima verzorgd! Nog een kopje koffie en wat bijkletsen en hier kwam ik Sander ook nog tegen. Die startte vanaf hier de tocht.
We gingen nu verder zuidwaarts en via de Rith ging de route via het Mastbos richting Galder. Een klein stukje België werd meegenomen in onze route en via Meerle gingen we door naar Chaam, Alphen en ‘t Zand. Hier reden we lekker door de bossen en fietsten we wat minder in de zon. Zo in de ochtend was het prima te doen, niet te warm.Servais Knaven 2018 (4)

Het laatste stuk ging door de bossen bij Ulvenhout. Mathijs zwaaide hier af, hij voelde zijn benen wel en was dan ook bijna thuis. We hadden dan ook best aardig doorgereden, zeker het deel na Etten-Leur. Hier hadden we wat wind op kop en wisselden we elkaar goed af in ons treintje. Via Bavel gingen we op naar Breepark en zat onze tocht erop. Bij de Decathlon was het een stuk drukker, de winkel was gewoon open en toerrijders reden af en aan.

Vanaf hier ging iedereen zelf weer op huis aan en konden we terugkijken op een mooi ritje. Gemiddelde van boven de 30, hartslag goed en gezellig gefietst. Weer mooie kilometers in de benen!

Check en volg mijn Strava van deze tocht.

Servais Knaven 2018 (4) Servais Knaven 2018 (4)Servais Knaven 2018 (7)

Steven Rooks Challenge 2018

Steven Rooks Challenge

Zaterdag 28 april, samen met Rogier een rondje rijden, 100km. Of ik zin had om naar Limburg te gaan om daar te fietsen. Ik was er tenslotte al een paar keer geweest dit jaar.
Ik had vernomen dat de Steven Rooks Challenge die dag ook georganiseerd zou worden. Eens kijken wat dat precies voor tocht was?
100 km met flink wat hoogtemeters en Steven Rooks die je kennis laat maken met de minder bekende beklimmingen in Zuid-Limburg.
Deal, hier gaan we aan mee doen.

Steven Rooks Challenge 2018 (3) Steven Rooks Challenge 2018 (1)Dus zaterdag op tijd op voor het ontbijt en rond half 8 was Rogier er om me op te halen en konden we vertrekken. Je kon tot 10.00 uur inschrijven, dus dit was geen probleem. We arriveerden rond 9.30 uur bij Park Hotel Valkenburg om hier een startbewijs te halen. En als NTFU lid kregen we nog korting ook, nice!

Steven Rooks himself stond bij de start om iedereen uit te zwaaien en je kon nog op de foto met hem. Snel de auto parkeren, omkleden en dan naar de start. Het was inmiddels 10.15 uur en toen we bij de start aankwamen was er niemand meer te bekennen….Als laatste twee begonnen we aan onze tocht van ruim 100 kilometer.

Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)We gingen richting het Noorden en kwamen door Klimmen, Hulsberg en Schinnen. Dit eerste deel was voor mij onbekend terrein en hier had ik ook nooit eerder gefietst. Leuk om zo weer een andere kant van Zuid-Limburg te zien. Het weer was prima, bewolkt en af en toe liet de zon zich zien. Armstukken wel aangedaan, maar de benen bloot!

Op bijna 50km was een bevoorrading, niet zoals we gewend zijn, maar bij een plaatselijke sporthal konden we de bidons bijvullen en waren er nog een paar Peijnenburg koeken over. De route tot nu toe verliep prima en we gingen richting Maastricht. Onderweg kwamen we Wilco Kelderman nog tegen, die aan het trainen was.

Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)De Geulhemmerberg en de Bemelerberg gingen er goed, veel fietsen werpt zijn vruchten af. We gingen richting Gulpen en konden lang afdalen. Zouden we de Gulpernerberg over moeten? We hebben ons deze dag laten verrassen wat we tegen zouden komen. Gulpen reden we door en we gingen richting Eys. Dat betekent dus de Eyserbosweg! Inmiddels al een paar keer gedaan en dit keer zittend naar boven.

Bovenop even een reepje naar binnen werken en afdalen naar de Fromberg. Hierna was het richting Valkenburg en we zouden nog één zware beklimming krijgen: de Keutenberg. Bij het tankstation ging het echter linksaf, dus dat werd geen Keutenberg. Ok, prima eens kijken waar we dan terecht zouden komen. Bij de Brand brouwerij herkende ik het en wist ik dat de Doodeman hier in de buurt moest liggen. Wat minder bekend, maar zeker een uitdaging. Ik heb hem maar één keer eerder beklommen, maar ik reed hier wel een PR.

 

We vonden het zo wel goed geweest en nu gingen echt Valkenburg binnen. Ik dacht dat we hier richting het hotel gingen, waar de finish was. Echter zouden we eerst nog een keer de Cauberg op moeten. Dit voelde ik wel!

Steven Rooks Challenge 2018 (5)Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)Aangekomen bij de finish stond Steven Rooks iedereen op te wachten en hebben we nog een foto gemaakt. Hierna hadden we wel een biertje verdiend, dus op zoek naar een cafeetje. Nadat we weer waren bijgetankt, was het alles weer inladen en weer terug na Breda.
De vermoeidheid kwam er nu wel uit, maar het was een mooie dag geweest, lekker gefietst en mooie route!

Check mijn Strava voor verdere details!

 

 

Apex Thijs (1)

De nieuwe Apex Flare 3.0 van Thijs

Thijs volgt mijn blog en heeft een nieuwe racer: een Apex Flare 3.0! Lees hieronder zijn verhaal, hoe hij tot deze keuze is gekomen en wat hij van deze fiets vindt.

Apex Flare 3.0

Op zoek naar een nieuwe racer liep ik begin januari, op aanraden van een fietsmaat, Cycle Center 53-11 in Zaltbommel binnen. Ik werd aangenaam verrast door de hartelijke ontvangst, sfeer en het enthousiaste team. Iedereen heeft de klant/gast centraal staan, complimenten!

Ik ging op pad om een Cannondale te gaan kopen, maar werd getriggert door het, door familie van Tuyl zelf ontwikkelde, fietsmerk Apex en wielenmerk Quasar. Uiteindelijk heb ik de keuze gemaakt voor de allernieuwste aanwinst van CC53-11, de Apex Flare 3.0: customized in mijn design/kleuren en laten afmonteren met Shimano Ultegra R8070 DI2 Disc groep en Quasar QS55 Carbon wielset.

In de tussentijd werd mij, door Alan van Tuyl, het Guru Bike Fit programma aangeboden, waarbij door Alan en de computer snelle en nauwkeurige aanpassingen werden gedaan voor een optimale fietshouding en juiste keuze van het frame. Een leenfiets werd beschikbaar gesteld, omdat ik mijn racer via marktplaats al had verkocht, zodat ik al meters kon gaan maken.

Ook vond ik het tijd om mezelf eens te laten testen bij SMC Sportmax-Cycling Performance Centre in Eindhoven. Sportarts Edwin Achterberg kwam met goed nieuws, de test was goed gegaan en alle waardes prima in orde, maar vooral gepolariseerd moest gaan trainen voor een succesvol jaar.

Apex Thijs (10)Apex Thijs (10)En vandaag is het eindelijk zover; ik mag mijn nieuwe racer ophalen, Yes!!
Prima weertje was het afgelopen weekend om de Flare direct los te laten bij de toertocht Veenendaal – Veenendaal! Superstrak, lekker laat remmen met de schijfremmen en perfect dat schakelen met Di2.

Het blad Fiets heeft de Apex Flare 3.0 al getest, lees hier het verslag. Binnenkort verschijnt er nog een review, maar dan over de Apex met schijfremmen.

 

Je kunt Thijs volgen via zijn Strava.

Bedankt voor je leuke bijdrage!

Verdere informatie:
https://www.cc5311.nl
http://apexbikes.nl
http://quasarwheels.com/
https://www.smcsportmax.nl

Apex Thijs (10)

RVV 2018 (9)

We Ride Flanders

Zaterdag 31 maart stond de cyclo Ronde van Vlaanderen gepland. Al vaker gereden, maar was toch al weer een paar jaar geleden. Zo in het begin van het fietsseizoen een mooie toertocht en we hadden ons weer ingeschreven voor de 74km.

Samen met Floris en Rogier reden we iets na 7 uur weg uit Breda, op naar Oudenaarde. Bij Hazeldonk een kopje koffie mee in de wagen en weer door. We hadden een mooi parkeerplekje op het industrieterrein vlakbij Qubus, waar de start was. Hier moesten we ook onze startbewijzen halen. Nadat de bandjes waren opgepompd en een bezoek aan een dixie waren we zover!

De eerste kilometers gaan langs het water en op fietspaden. Na een kilometer of 14 komt de eerste uitdaging, de Koppenberg. Aangezien het de dag ervoor nog geregend had, was het nog nat en modderig. In de verte zagen we al veel fietsers lopend deze berg bedwingen en aangezien je nu ook om de Koppenberg heen kon fietsen, besloten we dat laatste te doen. Het ging nog steeds wel goed omhoog, maar dan over asfalt en niet over kasseien. Deze omleiding stond verder niet goed aangegeven, dus na wat gepuzzel, kwamen we weer op de route terug.

We zouden nog genoeg heuvels en kasseien krijgen en de volgende beklimmingen stonden op ons te wachten: Steenbeekdries, Taaienberg, Kaperij en de Kanarieberg. Hier kwamen we allemaal prima overheen en we konden even bijkomen bij de bevoorrading. Deze was nu verplaast in vergelijking met de laatste keer dat we hem reden. Nu was in het centrum van Ronse de plek waar je wat kon eten en de bidons weer kon bijvullen. Lekker in het zonnetje was dit een prima plek!

Na wat reepjes en stroopwafels in de achterzakken gestopt te hebben, konden we ons opmaken voor de laatste 30km, met de Oude Kwaremont en de Paterberg!
We reden Ronse uit, het ging al wat omhoog richting de Kruisberg. Ja, die hebben ze ook in Belgie. Op dit punt reed Niki een dag later weg bij de concurrentie. Voor ons en mij in het bijzonder, bleek dit ook een bepalend punt….

We reden rechts van de weg en dit stuk was afgezet met dranghekken. Op de een of andere manier had ik ineens een hek vast rechts van me en kon ik niet recht blijven, met als gevolg dat ik met hek en al omviel. Het hek viel vol op het stuur van Rogier en zijn Hammerhead brak volledig af van zijn stuur. Damn!
Snel de schade opnemen bij Rogier, net een nieuwe Canyon en zijn Karoo kon niet meer bevestigd worden aan zijn stuur. Gelukkig deed hij het nog wel, zij het met schade van de val. Ik had mijn fiets weggezet, want Rogier zijn voorband was ook lek geraakt. Met 3 man een bandje wisselen en we konden onze weg weer vervolgen. Ik stapte ook weer op  de Bianchi en mijn achterrem liep aan, van de val zeker. Maar toen ik goed keek, was mijn achtervork compleet doormidden! Sodeju, dat was einde verhaal en einde frame?!

Gelukkig kon het allemaal gefixt worden zei Floris, dus dat was geruststellend. Het was ook einde ronde voor Rogier en Floris, want die reden nu gelijk naar Oudenaarde om de auto op te halen.
Ik liep terug naar de markt van Ronse en ging maar op het terras zitten en mijn verdriet verdrinken 🙂 Het terras zat aan het parcours, waar de renners afslaan richting de bevoorrading. Prima plekje dus en zag nog wat bekenden.
Floris en Rogier kwamen na een tijdje met de auto het marktplein oprijden en kwamen erbij zitten. Leuke zaak en met een zonnetje was het heerlijk zitten. We hebben hier de rest van de middag doorgebracht en de fietsers bleven maar komen.

Het was weer tijd om terug te gaan richting Breda, maar er moest ook nog wat gegeten worden. In Sint – Niklaas hadden we op internet een leuk tentje gevonden, maar toen we er waren, was dit misschien iets te chic. We hadden al een ander restaurant gezien in het begin en we besloten om hier naar binnen te gaan: de Veehandel. Leuke ambiance en goed eten en drinken. Een mooie afsluiter en al met al toch een leuke dag gehad.

De Bianchi staat inmiddels bij Carbon Herstel in Rijen en over een paar weken, zie je er niks meer van! Weer een ervaring rijker zullen we maar zeggen 🙂

Natte Sluis Limburg (4)

Limburg met de Natte Sluis

Twee weken geleden was ik nog in Limburg en gisteren weer terug om te gaan fietsen met wat jongens van de Natte Sluis. Dit clubje is opgericht op een Pinksterweekend jaren geleden en naast de traditionele Pinkster Ride, fietsen we met elkaar door het jaar heen.

Natte Sluis Limburg (10)Zo dus ook gisteren, waar we besloten om met vijf man af te reizen richting Valkenburg. De zomertijd was bij iedereen goed doorgekomen en na een kop koffie en een worstenbroodje bij Willem thuis was het tijd om te vertrekken. We gingen met één auto en na wat gepuzzel pasten de twee fietsen in de achterbak (en 3 achterop natuurlijk) We konden vertrekken.

Het Amstel Café van de gelijknamige Amstel Gold Race Xperience is een goede uitvalsbasis, waar je goed(koop) kan parkeren en na afloop ook nog een douche kunt nemen. Rond 11.00 uur waren we klaar voor vertrek en we zouden lus 2 (113 km) gaan rijden met een eigen sausje. Martijn “Bomtador” kent hier de omgeving zeer goed, dus onze wegkapitein stuurde ons richting de Geulhemmerberg. Daarna de afdaling met in de verte Maastricht. Altijd een mooi gezicht.

Hierna volgden de Bemelerberg, Wolfsberg, Loorberg en ging de weg richting de Camerig. We lieten de Schweiberg vandaag links liggen en besloten om na de Camerig naar het Drielandenpunt te fietsen via de Belgische kant. We zouden gaan lunchen bij het Hijgend Hert, dus we moesten een deel van onze eerdere afdaling weer terug omhoog fietsen. Zeker dat stuk bij Lodge 7 omhoog is pittig. Maar de conditie gaat met het vele fietsen goed vooruit en dit was de laatste inspanning voor de lunch.

Bij het Hijgend Hert was nog plek genoeg en na een kop koffie, cola en omelet spek/ei voor mij, koelde het toch wel aardig af. Het was een prachtige dag met zon en bijna geen wolken, maar toch een graad of 12. Complimenten voor de snelle bediening! Snel weer de fiets op en nu kwam deel twee van de rit met wat steilere klimmetjes.
Eerst over de Kruisberg, een mooie opwarmer. Hierna volgde de Eyserbosweg, vooral in het bos pittig, maar met een 34×27 was het toch goed boven komen. Zie er altijd tegenop, maar uiteindelijk is het goed te doen. Even wachten op elkaar, niet iedereen had al de nodige kilometers gemaakt dit jaar 😉 en door naar de Fromberg.

Samen met Willem ging het in goed tempo omhoog en dat is achteraf ook te zien op Strava, een PR hier. Valkenburg was weer in zicht en we besloten om via de Sibbergrubbe naar Valkenburg te fietsen. De Keutenberg werd unaniem weggestemd 🙂
Ik zat er lekker in vandaag en als toetje zouden we de Cauberg nog even doen. Bij de afdaling hier naar toe nog een kleine aanvaring met een auto die ineens stilstond (niks aan de hand verder) en toen linksaf de Cauberg op. Nog even flink pompen en bovenaan omdraaien en richting de AGR Xperience. Beneden stonden Joost en Martijn te wachten op ons en Martijn wilde eigenlijk ook nog wel even naar boven de Cauberg op. Alleen is maar alleen, dus ik ging nog een keer mee.

De rest zat inmiddels al te wachten bij het Amstel Café en een welverdiend biertje werd besteld. Met elkaar een mooie ronde van 85 km gefietst en wat een prachtig weer hebben we gehad. Na de douche alles weer de auto in en op naar Breda. Tijdens de rit hoorde we Sagan nog winnen in Gent – Wevelgem en werd de dag uiteindelijk bij Sander afgesloten met een lekker frietje.

Ik kijk al uit naar Pinksteren, mannen bedankt voor het lachen!

Check mijn Strava voor de rit details