3cbe4778-d528-463b-aebd-7d9ac6e36148

SA Wear toertocht

Afgelopen zaterdag heb ik weer eens een ritje gemaakt op de fiets. Een leuke tocht in groepsverband, georganiseerd door de mannen van SA Wear.

SA Wear toertocht

De voorspellingen waren wat minder die dag, na weken alleen maar zonneschijn, is de herfst nu echt aanstaande!
Het verzamelpunt was bij Stefan thuis en na een kop koffie was bijna iedereen aanwezig. In onze nieuwe SA Wear fietspakjes, maakte iedereen zich klaar voor vertrek. Het vertrek werd iets uitgesteld door al gelijk een lekke band in de groep en een nieuwe binnenband verwisselen bleek toch wat lastiger dan gedacht 😉 Gelukkig was het droog en de stemming goed.

Halve zool

Het plan was om richting Rucphen te fietsen en vandaar zagen we wel weer verder. We reden de donkere wolken tegemoet en we bleven dan ook niet lang droog. De temperatuur was lekker en zo lang we aan het fietsen waren was het best te doen. Al keuvelend reden we een lekker tempo en fietsten we inmiddels langs de A58. Martijn kreeg het voor elkaar om zijn zool van zijn schoen te trappen, dus daar stonden we dan! Bij een garagebedrijf even verderop werd de zool professioneel met zijn schoen vast getaped en konden we weer verder. We maakten een rondje en kwamen weer in Rucphen uit. Het weer in het zuiden zag er beter uit, dus op naar Zundert.

Lekke banden

Via Schijf richting Essen en vanuit daar via Achtmaal naar Zundert. Ging het maar zo makkelijk, want op de weg naar Essen kregen er weer iemand een lekke band. En stilstaan in de miezerregen is dan niet fijn. Bandje weer geplakt en we vervolgden onze weg. Voor 100 meter, want toen reed er weer iemand lek. Niet te geloven! Als dit een voorbode is voor het najaar?! Nu kregen we het toch echt koud en wilden we weer zo snel mogelijk de fiets op. vanaf hier was het nog 30km naar Breda, dus gas erop.
In Zundert aangekomen, wachtten we op de gelosten en reden we gezamenlijk tot aan Rijsbergen. Om het af te leren, nog een lekke band!
Vanaf Rijsbergen was het, voor wie wilde, nog alles eruit fietsen. Er werd kop over kop hard gereden, maar ik kon het eerste groepje niet volgen. Samen met Sander nog wel een poging gedaan, maar het was mooi geweest voor vandaag. Het laatste stukje ging het in rustig tempo naar DOK19, waar het eindpunt voor vandaag was. Hier werd de innerlijke mens verzorgd en konden we welverdiend van een biertje en lekkere hapjes genieten. Top geregeld mannen!

Al met al een mooie dag, weer nieuwe fietsers leren kennen en lekker gefietst.

Ik zeg op naar de volgende SA Wear tocht!

RVV 2018 (9)

We Ride Flanders

Zaterdag 31 maart stond de cyclo Ronde van Vlaanderen gepland. Al vaker gereden, maar was toch al weer een paar jaar geleden. Zo in het begin van het fietsseizoen een mooie toertocht en we hadden ons weer ingeschreven voor de 74km.

Samen met Floris en Rogier reden we iets na 7 uur weg uit Breda, op naar Oudenaarde. Bij Hazeldonk een kopje koffie mee in de wagen en weer door. We hadden een mooi parkeerplekje op het industrieterrein vlakbij Qubus, waar de start was. Hier moesten we ook onze startbewijzen halen. Nadat de bandjes waren opgepompd en een bezoek aan een dixie waren we zover!

De eerste kilometers gaan langs het water en op fietspaden. Na een kilometer of 14 komt de eerste uitdaging, de Koppenberg. Aangezien het de dag ervoor nog geregend had, was het nog nat en modderig. In de verte zagen we al veel fietsers lopend deze berg bedwingen en aangezien je nu ook om de Koppenberg heen kon fietsen, besloten we dat laatste te doen. Het ging nog steeds wel goed omhoog, maar dan over asfalt en niet over kasseien. Deze omleiding stond verder niet goed aangegeven, dus na wat gepuzzel, kwamen we weer op de route terug.

We zouden nog genoeg heuvels en kasseien krijgen en de volgende beklimmingen stonden op ons te wachten: Steenbeekdries, Taaienberg, Kaperij en de Kanarieberg. Hier kwamen we allemaal prima overheen en we konden even bijkomen bij de bevoorrading. Deze was nu verplaast in vergelijking met de laatste keer dat we hem reden. Nu was in het centrum van Ronse de plek waar je wat kon eten en de bidons weer kon bijvullen. Lekker in het zonnetje was dit een prima plek!

Na wat reepjes en stroopwafels in de achterzakken gestopt te hebben, konden we ons opmaken voor de laatste 30km, met de Oude Kwaremont en de Paterberg!
We reden Ronse uit, het ging al wat omhoog richting de Kruisberg. Ja, die hebben ze ook in Belgie. Op dit punt reed Niki een dag later weg bij de concurrentie. Voor ons en mij in het bijzonder, bleek dit ook een bepalend punt….

We reden rechts van de weg en dit stuk was afgezet met dranghekken. Op de een of andere manier had ik ineens een hek vast rechts van me en kon ik niet recht blijven, met als gevolg dat ik met hek en al omviel. Het hek viel vol op het stuur van Rogier en zijn Hammerhead brak volledig af van zijn stuur. Damn!
Snel de schade opnemen bij Rogier, net een nieuwe Canyon en zijn Karoo kon niet meer bevestigd worden aan zijn stuur. Gelukkig deed hij het nog wel, zij het met schade van de val. Ik had mijn fiets weggezet, want Rogier zijn voorband was ook lek geraakt. Met 3 man een bandje wisselen en we konden onze weg weer vervolgen. Ik stapte ook weer op  de Bianchi en mijn achterrem liep aan, van de val zeker. Maar toen ik goed keek, was mijn achtervork compleet doormidden! Sodeju, dat was einde verhaal en einde frame?!

Gelukkig kon het allemaal gefixt worden zei Floris, dus dat was geruststellend. Het was ook einde ronde voor Rogier en Floris, want die reden nu gelijk naar Oudenaarde om de auto op te halen.
Ik liep terug naar de markt van Ronse en ging maar op het terras zitten en mijn verdriet verdrinken 🙂 Het terras zat aan het parcours, waar de renners afslaan richting de bevoorrading. Prima plekje dus en zag nog wat bekenden.
Floris en Rogier kwamen na een tijdje met de auto het marktplein oprijden en kwamen erbij zitten. Leuke zaak en met een zonnetje was het heerlijk zitten. We hebben hier de rest van de middag doorgebracht en de fietsers bleven maar komen.

Het was weer tijd om terug te gaan richting Breda, maar er moest ook nog wat gegeten worden. In Sint – Niklaas hadden we op internet een leuk tentje gevonden, maar toen we er waren, was dit misschien iets te chic. We hadden al een ander restaurant gezien in het begin en we besloten om hier naar binnen te gaan: de Veehandel. Leuke ambiance en goed eten en drinken. Een mooie afsluiter en al met al toch een leuke dag gehad.

De Bianchi staat inmiddels bij Carbon Herstel in Rijen en over een paar weken, zie je er niks meer van! Weer een ervaring rijker zullen we maar zeggen 🙂