Steven Rooks Challenge 2018

Steven Rooks Challenge

Zaterdag 28 april, samen met Rogier een rondje rijden, 100km. Of ik zin had om naar Limburg te gaan om daar te fietsen. Ik was er tenslotte al een paar keer geweest dit jaar.
Ik had vernomen dat de Steven Rooks Challenge die dag ook georganiseerd zou worden. Eens kijken wat dat precies voor tocht was?
100 km met flink wat hoogtemeters en Steven Rooks die je kennis laat maken met de minder bekende beklimmingen in Zuid-Limburg.
Deal, hier gaan we aan mee doen.

Steven Rooks Challenge 2018 (3) Steven Rooks Challenge 2018 (1)Dus zaterdag op tijd op voor het ontbijt en rond half 8 was Rogier er om me op te halen en konden we vertrekken. Je kon tot 10.00 uur inschrijven, dus dit was geen probleem. We arriveerden rond 9.30 uur bij Park Hotel Valkenburg om hier een startbewijs te halen. En als NTFU lid kregen we nog korting ook, nice!

Steven Rooks himself stond bij de start om iedereen uit te zwaaien en je kon nog op de foto met hem. Snel de auto parkeren, omkleden en dan naar de start. Het was inmiddels 10.15 uur en toen we bij de start aankwamen was er niemand meer te bekennen….Als laatste twee begonnen we aan onze tocht van ruim 100 kilometer.

Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)We gingen richting het Noorden en kwamen door Klimmen, Hulsberg en Schinnen. Dit eerste deel was voor mij onbekend terrein en hier had ik ook nooit eerder gefietst. Leuk om zo weer een andere kant van Zuid-Limburg te zien. Het weer was prima, bewolkt en af en toe liet de zon zich zien. Armstukken wel aangedaan, maar de benen bloot!

Op bijna 50km was een bevoorrading, niet zoals we gewend zijn, maar bij een plaatselijke sporthal konden we de bidons bijvullen en waren er nog een paar Peijnenburg koeken over. De route tot nu toe verliep prima en we gingen richting Maastricht. Onderweg kwamen we Wilco Kelderman nog tegen, die aan het trainen was.

Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)De Geulhemmerberg en de Bemelerberg gingen er goed, veel fietsen werpt zijn vruchten af. We gingen richting Gulpen en konden lang afdalen. Zouden we de Gulpernerberg over moeten? We hebben ons deze dag laten verrassen wat we tegen zouden komen. Gulpen reden we door en we gingen richting Eys. Dat betekent dus de Eyserbosweg! Inmiddels al een paar keer gedaan en dit keer zittend naar boven.

Bovenop even een reepje naar binnen werken en afdalen naar de Fromberg. Hierna was het richting Valkenburg en we zouden nog één zware beklimming krijgen: de Keutenberg. Bij het tankstation ging het echter linksaf, dus dat werd geen Keutenberg. Ok, prima eens kijken waar we dan terecht zouden komen. Bij de Brand brouwerij herkende ik het en wist ik dat de Doodeman hier in de buurt moest liggen. Wat minder bekend, maar zeker een uitdaging. Ik heb hem maar één keer eerder beklommen, maar ik reed hier wel een PR.

 

We vonden het zo wel goed geweest en nu gingen echt Valkenburg binnen. Ik dacht dat we hier richting het hotel gingen, waar de finish was. Echter zouden we eerst nog een keer de Cauberg op moeten. Dit voelde ik wel!

Steven Rooks Challenge 2018 (5)Steven Rooks Challenge 2018 (5) Steven Rooks Challenge 2018 (5)Aangekomen bij de finish stond Steven Rooks iedereen op te wachten en hebben we nog een foto gemaakt. Hierna hadden we wel een biertje verdiend, dus op zoek naar een cafeetje. Nadat we weer waren bijgetankt, was het alles weer inladen en weer terug na Breda.
De vermoeidheid kwam er nu wel uit, maar het was een mooie dag geweest, lekker gefietst en mooie route!

Check mijn Strava voor verdere details!

 

 

Natte Sluis Limburg (4)

Limburg met de Natte Sluis

Twee weken geleden was ik nog in Limburg en gisteren weer terug om te gaan fietsen met wat jongens van de Natte Sluis. Dit clubje is opgericht op een Pinksterweekend jaren geleden en naast de traditionele Pinkster Ride, fietsen we met elkaar door het jaar heen.

Natte Sluis Limburg (10)Zo dus ook gisteren, waar we besloten om met vijf man af te reizen richting Valkenburg. De zomertijd was bij iedereen goed doorgekomen en na een kop koffie en een worstenbroodje bij Willem thuis was het tijd om te vertrekken. We gingen met één auto en na wat gepuzzel pasten de twee fietsen in de achterbak (en 3 achterop natuurlijk) We konden vertrekken.

Het Amstel Café van de gelijknamige Amstel Gold Race Xperience is een goede uitvalsbasis, waar je goed(koop) kan parkeren en na afloop ook nog een douche kunt nemen. Rond 11.00 uur waren we klaar voor vertrek en we zouden lus 2 (113 km) gaan rijden met een eigen sausje. Martijn “Bomtador” kent hier de omgeving zeer goed, dus onze wegkapitein stuurde ons richting de Geulhemmerberg. Daarna de afdaling met in de verte Maastricht. Altijd een mooi gezicht.

Hierna volgden de Bemelerberg, Wolfsberg, Loorberg en ging de weg richting de Camerig. We lieten de Schweiberg vandaag links liggen en besloten om na de Camerig naar het Drielandenpunt te fietsen via de Belgische kant. We zouden gaan lunchen bij het Hijgend Hert, dus we moesten een deel van onze eerdere afdaling weer terug omhoog fietsen. Zeker dat stuk bij Lodge 7 omhoog is pittig. Maar de conditie gaat met het vele fietsen goed vooruit en dit was de laatste inspanning voor de lunch.

Bij het Hijgend Hert was nog plek genoeg en na een kop koffie, cola en omelet spek/ei voor mij, koelde het toch wel aardig af. Het was een prachtige dag met zon en bijna geen wolken, maar toch een graad of 12. Complimenten voor de snelle bediening! Snel weer de fiets op en nu kwam deel twee van de rit met wat steilere klimmetjes.
Eerst over de Kruisberg, een mooie opwarmer. Hierna volgde de Eyserbosweg, vooral in het bos pittig, maar met een 34×27 was het toch goed boven komen. Zie er altijd tegenop, maar uiteindelijk is het goed te doen. Even wachten op elkaar, niet iedereen had al de nodige kilometers gemaakt dit jaar 😉 en door naar de Fromberg.

Samen met Willem ging het in goed tempo omhoog en dat is achteraf ook te zien op Strava, een PR hier. Valkenburg was weer in zicht en we besloten om via de Sibbergrubbe naar Valkenburg te fietsen. De Keutenberg werd unaniem weggestemd 🙂
Ik zat er lekker in vandaag en als toetje zouden we de Cauberg nog even doen. Bij de afdaling hier naar toe nog een kleine aanvaring met een auto die ineens stilstond (niks aan de hand verder) en toen linksaf de Cauberg op. Nog even flink pompen en bovenaan omdraaien en richting de AGR Xperience. Beneden stonden Joost en Martijn te wachten op ons en Martijn wilde eigenlijk ook nog wel even naar boven de Cauberg op. Alleen is maar alleen, dus ik ging nog een keer mee.

De rest zat inmiddels al te wachten bij het Amstel Café en een welverdiend biertje werd besteld. Met elkaar een mooie ronde van 85 km gefietst en wat een prachtig weer hebben we gehad. Na de douche alles weer de auto in en op naar Breda. Tijdens de rit hoorde we Sagan nog winnen in Gent – Wevelgem en werd de dag uiteindelijk bij Sander afgesloten met een lekker frietje.

Ik kijk al uit naar Pinksteren, mannen bedankt voor het lachen!

Check mijn Strava voor de rit details